در سال 1869 م (1285 ه- ق) مصادف با بيست و يكمين سال حكمراني ناصرالدين شاه انجمن بـشـارتــی كليسا کشیش و مبشری را به نام رابرت بروس براي اقامت دو ساله به ايران فرستاد. رابرت بروس يك واعظ ايرلندي بود كه در 25 سالگي به عنوان كشيش و براي خدمت در هيئت انجمن بشارتی كليسا در پنجاب هند مستقر شد.
«انجمن بشارتـی كليسا» از سالهاي آغازين تاسيس در اواخر قرن 18. م همواره درصدد بود كه امكانات موجود براي فعاليت در زمين‌هاي شرقي را بررسي كند و در اولين فرصت مناسب مبشرین و کشیشان مسيحي را به آن مناطق بفرستند. سرانجام در اولين دهه قرن 19. م «انجمن بشارتـی كليسا» اولين گام را براي نيل به مقصود دینی و بشارتی خود برداشت و سفرهاي مكرر ساير مبشران به شرق به ويژه ايران نيز اعضاي «انجمن بشارتی كليسا» را به آزمايش اموربشارتی در اين كشور برانگيخت.

 دكتر كريم سليماني استاد دانشگاه شهيد بهشتي (گرايش ايران اسلامي) بر اين عقيده‌اند كه: «انجمن بشارتـی كليسا با توجه به ساختار مذهبي ايران مبني بر حاكميت  ديانت اسلام و تعصب مسيحيان بومي و ساير اقليتهاي ديني در حفظ آئين‌هاي خويش مايل بود كه بخش عمده فعاليت‌هاي بشارتی خود را در سرزميني چون هند متمركز كند تا از اين طريق تا حدودي تحت حمايت نيروي استعماري انگليس حاكم بر آن منطقه قرار گيرد و در ضمن به تغيير كيش اهالي بومي آن سامان كه به اين امر متمايل‌تر بودند،‌بپردازد.

رابرت بروس براي انجام امور بشارتی به مرز ميان هند و افغانستان رفت و از آنجا كه اهالي آن سرزمين بيشتر به زبان فارسي صحبت مي‌كردند توجه کشیش بروس به اهميت اين زبان در اين ناحيه و ساير نواحي هند جلب شد. بعدها بروس به سبب بيماري به همراه همسرش به انگلستان بازگشت، يك سال بعد به تنهايي بار ديگر سفر خود را به هند در پيش گرفت. بعدها تصميم گرفت براي تكميل زبان فارسي خود به ايران سفر كند. بدين ترتيب وي اولين قدم «انجمن بـشــارتـی كليسا» را براي فعاليت درايران برداشت.

 او در سال 1869.م (1286 ه.ق) به عنوان تنها نماينده دولت انگليس در جلفاي اصفهان مستقر شد تا ترجمه فارسي انجيل و تورات را اصلاح كند و كتاب دعايي را به زبان ارمني ترجمه نمايد. ورود بروس به اصفهان با يكي از ادوار بروز قحطي در سراسر ايران و شيوع وبا در اصفهان همزمان بود. بروس با تكيه بر وظايف بشارتی خويش ضمن انجام امور خيريه براي نگهداري و رسيدگي به قحطي زدگان و بيماران اولين نمونه از فعاليت‌هاي انجمن را به اصفهان معرفي کرد. هزينه نگهداري و رسيدگي به اين افراد را بروس و برخي حاميان امور بشارتی درکلیساهای انگليس و اروپا تامين مي‌كردند.

بروس بعدها توانست يتيم خانه‌‌اي كوچك و يك هنرستان در جلفا تاسيس كند وي طي اقامت 5 ساله خود در ايران علاوه بر انجام امور خيريه كه در نهايت براي جلب توجه اهالي اصفهان و جلفا نسبت به فعاليت‌هاي هيئت تبليغي بود. امور بشارت و ترويج آرا و عقايد مسيحيت پروتستان را نيز برعهده داشت. وي براي نيل به اين مقصود مراسم دینی را در محل اقامت خود به زبان فارسي برگزار مي‌كرد و تنها سرودها را به زبان ارمني بيان مي‌نمود. بروس بر آن بود كه علاوه بر ارامنه،‌ساير اهالي جلفا و اصفهان مانند مسلمانان و يهوديان را نيز به پذيرش عقايد پروتستانيزم دعوت كند. . پس از گذشت 6 سال از اقامت بروس در جلفا سرانجام اولين هيئت «انجمن بشارتی كليسا» به طور رسمي كار خود را در ايران آغـاز كرد و فعاليت آنها بسيار گسترده‌تر شد.